AGA
STRZEMIŃSKA

Odkrywanie
nowych rzeczy

TAGI:

Agnieszka Strzemińska: Socjolożka, badaczka kultury. Zajmuje się diagnozami lokalnych społeczności, badaniami młodzieży i kultury młodzieżowej, etnografią nowych mediów i technologii, badaniami przestrzeni. Wykorzystuje metody jakościowe, etnograficzne, fotografię, techniki animacyjne, wszystko po to, żeby lepiej poznać i zrozumieć świat swoich rozmówców.

Zajmuję się

Staram się ułatwiać ludziom rozmawianie o sobie. Brak komunikacji powoduje często, iż mamy poczucie, że pomimo usilnych starań nic nam nie wychodzi. Z pomocą mogą przyjść zewnętrzni obserwatorzy oraz badania społeczne. Pomagamy społecznościom spojrzeć na siebie z pewnego dystansu, uporządkować wiedzę, wsłuchać się we wzajemne potrzeby, wreszcie – określić, co dana społeczność o sobie wie, jakie ma zasoby, czego potrzebuje i jakich potencjalnych partnerów ma wokół siebie. Staram się wspierać ich, by mogli trzymać rękę na pulsie społecznego tętna. Szczególnie interesują mnie badania związane z przestrzenią. Sprawdzam, jak jej wszystkie elementy (ulice, domy, nawet zieleń) pomagają i przeszkadzają mieszkańcom w rzeczach „dospołecznych”. Uważam, że jakość życia można zmierzyć tym, czy mamy takie wspólne miejsca i pomysły na ich wykorzystywanie. Interesuję się również zagadnieniami tożsamości lokalnej. Kwestie z nią związane bywają bardzo trudne, a przez to zaniedbane. Jako jednostki szukamy opowieści o sobie, staramy się swoje osobiste przeżycia i narracje udostępnić światu. Podobnie jest ze wspólnotami – by dobrze działały muszą mieć swoje opowieści. Moją rolą jest pomoc w ich usłyszeniu.

Robię to, bo

Wierzę, ze działania socjologów mogą podłożyć mocny fundament pod działania animacyjne. Uwielbiam, gdy ludzie odkrywają coś nowego, jakiś nie znany im wcześniej element lokalnej tożsamości. Widzę, jak ta wiedza ich spaja. Socjologia, podobnie jak animacja społeczna, zaburza na chwilę porządek po to, by nieco przedefiniować przestrzeń społeczną. Pozwala zastanowić się, kogo jeszcze chcemy włączyć w działania, daje i porządkuje wiedzę o różnych grupach społecznych, pozwala poznać ich motywacje i potrzeby. Wiedza, którą się dzielę sprawia, że grupy społeczne mogą na chwilę wyrwać się z własnego kontekstu, uczą się patrzeć z pewnego dystansu na procesy, które determinują ich jako społeczność. To wymaga pewnego wysiłku a także – poczucia bezpieczeństwa i pewności, że za chwilę będzie można „wrócić” i zdobytą wiedzę wykorzystać w lepszym, pełniejszym działaniu. Socjologia zaangażowana lokalnie powinna szukać wspólnych miejsc, lokalnych mitów, pewnych wspólnych opowieści – i sprawdzać ich znaczenie dla wszystkich grup społecznych, występujących w danym społeczeństwie. Lepiej wtedy rozumiemy potrzeby – nie tylko swoje, ale i naszych sąsiadów.

Ważne doświadczenie

Podczas warsztatów na warszawskim Targówku odkryłam nieznaną mi dotąd przestrzeń, niezwykłe „miasto w mieście”, które, wydawało mi się, dobrze znam. Spotkani tam mieszkańcy pokazali mi, że czasem naprawdę niewiele trzeba do tego, by stworzyć przestrzeń do rozmowy ludziom z pozornie różnych światów.

Metody

Lubię pracę z mapami – wszystkie działania dzieją się w jakichś miejscach, dobrze jest mądrze o te miejsca zadbać, biorąc pod uwagę różne potrzeby z nimi związane. Często sięgam po rozmaite „wyzwalacze opowieści”: wywiady, opowieści skumulowane wokół fotografii – one świetnie uwalniają historie i potencjały drzemiące w społecznościach. Słuchanie z różnych źródeł o tym samym miejscu, postaci, symbolu czy grupie , pozwala znaleźć punkty styczne, wyszukać te elementy, które łączą różne grupy. Wierzę, że miejsca, w których żyjemy, konkretnie nas kształtują.

WYBIERZ INNEGO SOCJOLOGA

babel
babel
Gortych
babel
24-25.02.2012 r
24-25.02.2012 r
24-25.02.2012 r
24-25.02.2012 r
24-25.02.2012 r
_MG_0615
24-25.02.2012 r
_MG_0081
24-25.02.2012 r
_MG_9951
24-25.02.2012 r
24-25.02.2012 r
24-25.02.2012 r
24-25.02.2012 r

ORGANIZATOR:

ę